Hej!
Przepraszam, że tak beznadziejnie umieściłam niedokończonego posta. Wynika to z tego, że prąd wczoraj u nas szalał i pewnie coś nacisłam nie tak...
Ostatnio, po zakupie nowych pędzelków do makijażu (marki LancrOne), trochę szaleję z różnymi bazgrołkami naocznymi. A żeby dopełnić moje makijażowe próby nabyłam dwie paletki My secret z serii "Paradise Lagoon". Musiałam kupić obie, bo nie byłam w stanie się zdecydować, który kolor bardziej mi się podoba :P (te kobiety...:D ).
Cienie kosztowała około 15zł za paletkę. Kolory bardzo ładne, dobrze sie rozcierają i łączą ze sobą. Pigmentacja jak na cenę rewelacyjna. Trwałość również. Na bazie z FM Make Up wytrzymyały bez żadnych przetarć, rolowań itp. równe 12 godzin, szok i szacunek, bo Sleek nie zawsze miał taki wynik. A dodam, ze testowałam w te najwieksze upały :) Tak, ze produkt jak najbardziej godny polecenia :).
A teraz przejdźmy do moich "dzieł sztuki".
Najpierw paletka Flower fantasy - róże (na dolną powiekę dodałam odrobinę zieleni z drugiej paletki)
Wiem, ze kreska nadal pozostawia wiele do życzenia, ale staram się, mam nadzieje, ze się w końcu nauczę :P.
Druga seria zdjęć to makijaż wykonany w całości paletkę Blue ocean
A teraz mały bonus, czyli zabawa nowym eye linerem we flamastrze (zobaczymy, czy nim nauczę się robić normalne kreski...) Płynny eye liner FM Make up - Carbon Black
Ok, wzorek trochę badziewny i niedopracowany, ale robiłam na szybko, tak dla zabawy :).
Pozdrawiam Was serdecznie i ciepło. Trzymajcie się, do następnego :)
Hej wszystkim! Dziś krótki post, bo mi tu chłopaki łażą - czas posiłku wiec się muszę streszczać, a nie wiem, kiedy następnym razem dopadnę kompa :P.
Chciałam Wam pokazać moje kolejne próby makijażowe. Wiem, że daleko mi do innych dziewczyn na Bloggerze, czy YT ale ćwiczę ostro. Szybko i krótko dziś, bo mam masę roboty, a wiem, że zaniedbuję bloga z wpisami...
(skórę mam okropną, wiem...)
Moim najsłabszym punktem jest kreska... Nie umiem równo. Poza tym na co dzień noszę okulary, a malować się muszę bez nich, a wtedy jestem ślepa... :P
Dziś nie o pierdołach, a poważnie. Z racji dzisiejszej daty i rocznicy z nią związanej, chciałam się trochę zatrzymać i podumać o naszej Ojczyźnie.
Ale po kolei. Data 1 sierpnia, to nie tylko koncert Madonny (która swoją drogą doskonale zdawała sobie sprawę, że wywoła "burzę" wybierając ten termin na swój koncert. Rozumiem głosy sprzeciwu, ale nic nie poradzimy, biznes, to biznes... niestety...). Otóż 68 lat temu w Warszawie wybuchło powstanie przeciw niemieckiemu okupantowi. Godzina W - 17:00, to godzina rozpoczęcia całej akcji. Teraz proszę o wybaczenie, ale posłużę się stroną internetową Do broni i zacytuję notatkę o Powstaniu Warszawskim, żeby przypomnieć to, o czym na pewno każdy z nas się uczył na historii.
''Powstanie Warszawskie 1944, to wystąpienie zbrojne
przeciwko wojskom niemieckim, okupującym stolicę, zorganizowane przez
Armię Krajową w dniach 1 sierpnia 31 października 1944 roku. Powstanie Warszawskie 1944
zostało przeprowadzone w ram ach akcji „Burza”. Za poczatek powstania
warszawskiego uznaje się datę 1 sierpień 1944, czas - tzw. Godzina W.
Głównym celem powstania warszawskiego było obalenie Niemców, a także
ratowanie suwerenności, kształtu granicy wschodniej sprzed wojny, a
także obrona przed stworzeniem w Warszawie władz państwowych narzuconych
przez ZSRR. Istotną rolę jeśli chodzi o działania zbrojne odegrał T.
Bór Komorowski. Dziś śladem po tych działaniach jest Muzeum powstania
warszawskiego. Powstanie 44, bez wątpienia zaliczane jest do jednego z najistotniejszych wydarzeń końca wojny.
W
przeddzień wybuchu Powstania Warszawskiego do ludności zaapelował
Związek patriotów Polskich, apelując do walki przeciwko niemieckiemu
okupantowi. Zbliżająca się Armia Czerwona,
jej sukcesy na froncie i ryzyko dalszego powodzenia przesądziły o
wybuchu powstania. Polscy dowódcy - m.in. Bór Komorowski, oceniali, że
walki zostaną przeprowadzone szybko i potrwają zaledwie kilka dni, w
rzeczywistości trwały aż 63 dni.
W momencie wybuchu Powstanie Warszawskie niemieckie siły zbrojne (Wehrmacht),
otrzymały od Hitlera rozkaz zrównania Warszawy z ziemią, miasto miało
przestać istnieć. Plan nie do końca się spełnił, jednak straty
poniesione podczas dwumiesięcznych walk były ogromne. Powstanie 44
- straty po stronie polskiej wyniosły około 10 tys. zabitych i 7 tys.
zaginionych, 5 tys. rannych żołnierzy oraz od 120 do 200 tysięcy ofiar
spośród ludności cywilnej. Wśród Niemców było 10 tys. zabitych, 7 tys.
zaginionych, 9 tys. rannych żołnierzy oraz 300 zniszczonych czołgów i
samochodów pancernych."
Wokół całego tego powstania jest wiele kontrowersji, a główna tyczy się tego, czy w ogóle organizacja takiej akcji miała sens, ze względu na wiele niewinnych ofiar. Ale wydaje mi się, że nie powinno się tego roztrząsać, a już na pewno ja nie czuję się do tego kompetentna. Myślę jednak, że gdyby nam przyszło żyć w tamtych czasach, to też na pewno chcielibyśmy zrobić wszystko, żeby nie dać okupantowi satysfakcji, że staliśmy się mu całkiem poddani i dopóki będzie w nas siła walki, dopóty będziemy się bronić.
I jak by na to nie patrzeć, był to akt heroizmu. Ale powiem Wam, że najbardziej mnie boli to, że mimo tego, że nasza historia tak naznaczona krwią i bohaterstwem ludzi walczących o niepodległość Polski, można spotkać tyle przykrych incydentów, które jawnie stoją w sprzeczności z dobrem państwa i jego obywateli. Nie będę się tu w politykę mieszać, bo to bez sensu, choć każdy z nas widzi, że ci na Wiejskiej bardziej martwią się o swoje interesy, niż o nas.
Jednak najbardziej dziwi mnie fakt, że zmiany w edukacji, które mają na celu eliminację historii z listy przedmiotów obowiązkowych są tak silnie forsowane. No ludzie, nie popadajmy w paranoję. Przecież kiedy historia przestanie być ważnym elementem edukacji, to jest to równoznaczne z tym, że młodzież powoli przestanie się interesować swoim krajem, kulturą, dziedzictwem itd., itd. Staniemy się jedną szara masą, podatną na wpływy innych. Bo nieliczni będą tylko wiedzieli, jaką cenę przyszło płacić minionym pokoleniom za to, że teraz możemy sobie żyć spokojnie, klepać w klawisze i siedzieć na Facebooku... A najbardziej przykre jest to, że nawet ludzie spoza naszego kraju potrafią docenić męstwo naszych przodków, a my tak jakbyśmy się tego wstydzili. Mam nadzieję, ze Rząd przyjdzie po rozum do głowy i zrezygnuje z tego głupiego pomysłu, da tym samym przykład swojego patriotyzmu. Bo chyba lepszym posunięciem byłaby np. historia Polski w wersji podstawowej, jako obowiązkowy przedmiot na maturze, zamiast matematyki. Bo mimo tego, że większość pewnie uczyłaby się metodą "zakuć, zdać, zapomnieć". To nie wierzę, że choć jedno wydarzenie, jedna data nie utkwiłaby w pamięci takiego maturzysty. A to już by był moim zdaniem sukces.
Na koniec chciałabym jeszcze zamieścić tu klip Sabatona Uprising, który to utwór mówi właśnie o Powstaniu Warszawskim.
To by było na tyle, pozdrawiam ciepło. Pamiętajmy o tych, którzy polegli za naszą wolność i nie dajmy się przerobić w szarą, bezwolną masę.
Hej!
Przepraszam bardzo, za kolejny dłuugi czas nie pisania... Znowu Internet mi szalał i takie różne perypetie mnie spotykały. Ale nie ma co się tłumaczyć. Przepraszam jeszcze raz i już przechodzę do konkretów.
Przy okazji ostatniego posta, obiecałam, ze następnym razem napiszę recenzję kokosowego olejku do włosów Dabur Vatika. Swój olejek kupiłam w sklepie Paa Tal.
Cała przygoda z olejkami do włosów zaczęła się u mnie od obejrzenia filmiku Azjatyckiego Cukru na temat jej zakupów. Tam pojawił się olejek Amla (który też zakupiłam, ale czeka w kolejce do testowania;) ).
Poza tym kondycja moich włosów po ciąży była zatrważająca. Po każdym myciu głowy włosy wychodziły mi garściami. Przerażona tym widokiem i perspektywą posiadania łysych placków na głowie rozpoczęłam poszukiwania mojego olejku.
Nie pamiętam, jakim sposobem wpadłam na pomysł, że Paa Tal może mieć te olejki w swojej kolekcji, ale coś mi podpowiadało, żeby tam szukać.Oczywiście znalazłam Amlę i kilka innych olejków. Mój wybór padł na Amlę jaśminową, olejek kokosowy i olejek kaktusowy.
Testy rozpoczęłam od olejku kokosowego. Wybrałam mniejszą buteleczkę 150ml, ponieważ nie lubię przez długi czas używać jednego kosmetyku :P.... Ta buteleczka wystarczyła mi na około 2,5 miesiąca, stosowania około 3 razy w tygodniu.
Olejek pachnie oczywiście kokosem i jest konsystencji stałej, jak masło. Dopiero po podgrzaniu przechodzi w płynną postać i w takiej formie nakłada się go na włosy.
Po około dwóch tygodniach zauważyłam wyraźną poprawę w kondycji moich włosów. Były bardziej miękkie i przestały tak wypadać. Kolejnym plusem było to, że włosy dłużej wyglądały świeżo, co u mnie jest o tyle trudne, ponieważ mam raczej włosy ze skłonnością do przetłuszczania, a tu wbrew obawom, ze olejek dodatkowo je obciąży, stało się wręcz odwrotnie.
Nakładałam olejek na około 2-3 godz. przed myciem włosów w ilości odpowiadającej mniej więcej 2 łyżeczkom do herbaty. Pierwszą porcję wmasowywałam w skórę głowy, a drugą we włosy.
Ogólnie więc jestem bardzo zadowolona z efektu i polecałabym każdemu spróbować tego rodzaju pielęgnacji włosów.
Z minusów muszę powiedzieć, że podgrzewanie olejku było dla mnie odrobinę męczące (przez to kilka razy o nim zapomniałam). Dlatego gdybym kolejny raz kupowała olejek do włosów, to wybrałabym wersję płynną, bez potrzeby podgrzewania.
Podsumowując, moje początki z olejkami do włosów uważam za pomyślne. A tak bym przedstawiła ocene punktową:
wydajność +
skuteczność +
poręczność (chodzi mi o sposób aplikacji) +/- (za to podgrzewanie, choć w zasadzie sama taki typ wybrałam, wiec nie powinnam narzekać...)
zapach +
cena +
Czyli reasumując olejek wg mojej subiektywnej opinii otrzymuje 4,5/5. Uważam to za bardzo dobry wynik.
Polecam i życzę udanych eksperymentów z olejkami do włosów. Sama mam ochotę przetestować jeszcze olejowanie twarzy, ale muszę się dokładniej wgryźć w temat, bo jak narazie to dla mnie czarna magia :D
Pozdrawiam Was serdecznie i życzę wspaniale spędzonego wakacyjnego czasu :).
Faratonga :*
Cześć! Dzisiaj pokażę Wam, co przez ostatnie 3 miesiące udało mi się zakupić. Nie uważam, ze jest tego strasznie dużo, w końcu to nie jednorazowe zakupy, a z
zbiórka z prawie trzech miesięcy.
Zatem po kolei:
Pielęgnacja:
Mydło w płynie nawilżające z gliceryną o zapachu mango i brzoskwini marki FM For Home
Ziaja Sopot Sun krem SPF 30
Ziaja Sopot Sun aktywatror opalenizny
Balsam do ciała marki Bielenda z bawełną do skóry suchej i wrażliwej
Maseczka na zaskórniki typu peel off marki The Face Shop
Krem Iwostin Capillin do skóry naczyniowej z SPF 20
Krem nawilżająco rozświetlający AA Pielęgnacja Młodości 18+
Włosy:
Elseve Nutri-Glooss Light szampon z perłą nadający włosom blask
Dabur Vatika olej kokosowy do włosów
Dabur Vatika olej kaktusowy do włosów
Dabur Vatika Amla z jaśminem olej do włosów
Kolorówka:
Paletka MAC fafi (prezent urodzinowy :D )
Kredka do oczu FM Make Up w kolorze Malachite Green
FM Make Up kredka Icy Amethyst
Błyszczyk w pomadce FM Make Up Candy Pink
Tusz do rzęs Maybelline One By One Satin Black
Skin 79 Krem BB The Oriental Gold
Fioletowy eyeliner w żelu Essence
Żółta kredka do oczu Essence
Podwójny pędzelek do eyelinera z Catrice
Mała "kulka" do cieni Essence
I narzędzie do nakładania ozdób na paznokcie ( ja używam do robienia kropek :P )
Witam serdecznie!
Korzystając z tego, że moja mama ma wolne i zajmuje się dziś chłopakami, mogę w chwili przerwy między domowymi porządkami szybciutko zamieścić nowy post :)
Dzisiaj bardzo krótko. Pokażę Wam, jaki miałam makijaż w pracy dzisiejszego dnia właśnie :).
Tak wygląda całość :)
Wybaczcie okruchy tuszu, dopiero po wgraniu zdjęć się france ujawniły... ;/ Aha, a co do brwi, to tak, nie są wyregulowane, gdyby ktoś się chciał przyczepić. Nie reguluję brwi, bo tego nie lubię i już. A ich kształt nie jest jakiś przerażający, więc po co mam sobie fundować dodatkowe cierpienia :P.
I w zbliżeniu na oko
Przerażające czerwone żyłki, to wina alergii.
Użyte kosmetyki:
Krem BB Oriental Gold Skin 79
Buder prasowany ccuk o kolorze Tea Rose
Róż do policzków Catrice
Eye liner w zelu Essence w fioletowym kolorze
Paletka Sleek Curacao
Paletka MAC fafi
Tusz do rzęs Maybelline One By One Satin Black
Makijaż oka bardzo prosty. Na całą powikę nałożyłam jasno różowy cien z paletki MAC fafi (oczywiście najpierw baza, w moim wypadku baza pod cienie marki FM Make Up)
Później narysowałam kreskę linerem i na końcu zaznaczyłam nad samą kreską ciemno różowym cieniem ze Sleeka Singapore Sling przeciągając go odrobinę poza oko, jak widać na zdjęciach.
Na końcu wytuszowałam rzęsy i gotowe :D
Pozdrawiam Was ciepło i życzę miłego wieczorku :). Sama mam w planach kibicować dziś Polsce, oczywiście, jak uda mi się moje Szkraby spacyfikować i ich uśpimy z mężem :PP.
Na samym początku bardzo, ale to bardzo przepraszam, że tak długo nie pisałam... Spowodowane jest to tym, że po pierwsze moje Maluchy rosną i stają się coraz bardziej ciekawi świata, więc nie wystarczy im tylko siedzenie na podłodze i machanie grzechotkami. Niestety nie, tylko włażą w każdą dziurę, jaką tylko mogą osiągnąć poruszając się na czworakach :P.
Drugi powód to praca, co prawda w zakresie godzin tylko i wyłącznie ode mnie zależącym, ale jednak trochę to czasu zajmuje. Po pracy zatem nie ma już czasu na przyjemności, tylko szybkie przejrzenie poczty i do garów :D czyli mamuśka gotuj obiad :PP.
A trzeci powód to prozaiczny pech, że zawsze, kiedy mam wenę i odrobinę czasu na pisanie coś się musi z kompem lub internetem podziać i po prostu nie da rady :(.
Ale już mi się udało reaktywować mój sprzęt. Nie wiem, jak, ale chodzi, bo jeszcze przed chwilą nie było połączenia z siecią, ale coś włączyłam i nagle działa :). Jakiś geniusz informatyczny się we mnie objawił :PP.
Ale do sedna. Czymże jest ta ekstaza, zapytacie? Otóż to muzyka oczywiście. Nic innego w moim przypadku tak nie działa na samopoczucie i ogólnie stosunek do świata, jak kawał dobrej muzyki.
Już od dłuższego czasu chodziła za mną myśl o podzieleniu się z Wami moją miłością do Two Steps From Hell i tu uwaga to cała wytwórnia, a nie zespół. Już tłumaczę, a posłużę się, jak nie trudno się domyślić Wikipedią cyt.:
"Two Steps From Hell jest wytwórnią muzyczną, zajmującą się produkcją oprawy muzycznej głównie do trailerów filmowych oraz trailerów gier komputerowych.
Poza tym ich muzyka wykorzystywana jest też w programach czy spotach
telewizyjnych. Firma ta została założona w lutym 2006 roku, w Santa Monica w Kalifornii.
W swoich aranżacjach wykorzystują sławne orkiestry, chór oraz angażują
muzyków z całego świata. Autorami muzyki są dwaj kompozytorzy: Thomas J. Bergersen oraz Nick Phoenix[1]." I jak można dalej przeczytać, bardzo wiele trailerów obecnie korzysta z utworów Two Steps From Hell.
Osobiście pierwszy raz spotkałam się z ich utworem Wrath Of Sea przy okazji krótkiego filmiku obrazującego bitwę Radłowską (która odbyła się 7-8 września 1939 r. w Radłowie i okolicach. Więcej na ten temat na stronie Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznej ). Filmik podrzucił mi mój brat, który działa w jednej z Grup Rekonstrukcyjnych.
Oczywiście utwór od razu mnie wciągnął w mroczne klimaty i odmęty muzyczne. Mój głód na tego typu kawałki od Two Steps From Hell rósł od tego czasu, aż w końcu cudowny You Tube przyszedł mi na ratunek i zaspokoił moje pragnienie doznań duchowych :).
Może się to komuś wydać dziwne, ale ja uwielbiam utwory, które nawet jakimś najdrobniejszym elementem, nawet kilkusekundowym, potrafią mi się wwiercić w mózg i go tam drążyć. Słuchając takiego utworu odpływam. Nie ma świata realnego, jetem tylko ja, muzyka i emocje, jakie we mnie ona budzi.
Ostatnio przesłuchując piosenki, jakie mam na swoim odtwarzaczu natrafiłam na jedną z pozytywniejszych w odbiorze piosenek tej wytwórni, pod tytułem Fountain of Life
Genialny utwór. Za każdym razem, kiedy się w niego wsłuchuję ciarki przechodzą mi po plecach i za każdym razem tak samo mocno ją odbieram. Jak już wcześniej wspomniałam, wchodzi w mózg, jak wiertło udarowej wkrętarki.
To stopniowanie emocji jest doskonałe. Po prostu słuchając czuję się, jakby ta "fontanna życia" wytryskiwała gdzieś z głębi. Najpierw delikatnie, po małej kropelce, żeby w końcu wybuchnąć z całą mocą. Piękny utwór, jestem nim oczarowana. Pisząc to słucham sobie i zachwycam się nim.
Wiem, że tego typu muzyka ma za zadanie budzić w nas silne emocje, ale to właśnie dla mnie jest wspaniałe. Nie potrzebuję alkoholu czy innych używek, żeby poczuć odlot. Two Steps From Hell mi wystarcza :). Polecam zatem rzeczoną wytwórnię, jeśli ktoś chce zostać porządnie skopany przez muzykę. A ja wracam do moich Szkrabów, bo słyszę, że już się pobudzili.
Jeśli macie ochotę, zapraszam do podzielenia się ze mną swoimi przemyśleniami nt. muzyki, czego słuchacie itp. Chętnie poznam jakieś nowości.
Postaram się pisać częściej i więcej muzycznie.
Pozdrówki
Hayabusa vel Faratonga, czyli po prostu Anka
