Hobbit - Pustkowie Smauga

źródło wszystkich zdjęć

  Muszę, po prostu muszę :D Kto nie był, niech nie czyta, a kto był to zapraszam. Choć bez obaw, nie będę się tu zbytnio zagłębiać w fabułę. Nie sądzę, aby to było potrzebne. Każdy, kto lubi Tolkiena mniej więcej wie o co kaman, a te osoby z Was, które nie wiedzą o czym jest Hobbit wolą chyba sami dowiedzieć się o czym to jest czytając, czy też oglądając film ;P.

    Trochę się tu po rozwodzę na temat moich przemyśleń odnośnie tego filmu. Byłam na nim w piątek i uważam, ze udało mi się do dzisiaj ochłonąć z wrażeń i jakoś sobie wszystkie kwestie przemyśleć :) Zatem szykuje się dłuższe czytanie :P

    Zacznijmy od samej wizualnej strony. No co tu dużo gadać - pan Peter Jackson znowu wymiata. Nie trzeba tu komentować tego, ze filmy z USA powalają efektami specjalnymi i tym, jak wielkie fundusze są na realizację przekazywane. Amerykanie lubią dużo i żeby było mocno, wiec wszystko to znajdziemy w tej części Hobbita. Jednak bez obaw, nie ma tu tej zadętej hollywoodzkiej pompy i natłoku dziwnych efektów specjalnych, których celem jest tylko odwrócenie uwagi widza od fabuły z reguły kiepskiej. Jackson stanął jak zwykle na wysokości zadania i wszystko jest bardzo wyważone. Film ten bez tych wszystkich komputerowych "akcji" nie byłby możliwy do zrealizowania. Sama postać Smauga (smoka strzegącego Ereboru) wymagała wiele pracy od speców od efektów komputerowych. Na przykład cały tydzień zajęło im dobieranie odpowiedniej skali wielkości smoka w stosunku do pozostałych postaci. Benedict Cumberbatch, którego głosem mówi smok "użyczył" mu też swojej twarzy i rąk. Aktor  wygłaszał kwestie Smauga, a potem to wszystko przetwarzano cyfrowo (podobnie jak przy realizacji zdjęć i tworzeniu postaci Golluma).
Na film przeznaczono, podobno, 250 milionów dolarów ... :O!!! I wszystko to widać. Po prostu ja przez te ponad dwie godziny siedziałam w kinie z zapartym tchem. No powal, powala na kolana :).

    Co do fabuły, to nie będę się tu rozwodzić nad szczegółami. Pewnie wiecie, że ta część jest mroczniejsza od poprzedniej. Wszystko dzieje się tu o wiele szybciej, już nie mamy czasu na podziwianie Śródziemia, bo musimy nadążyć za naszymi bohaterami. Sama byłam na wersji z dubbingiem (choć wolę napisy i oryginalne głosy, ale nasi aktorzy dali radę), jednak nie przeszkadzało mi to delektować się całym filmem. Smaug na prawdę robi wrażenie, NAPRAWDĘ :) A pan Jacek Mikołajczak jest po prostu genialny, jeśli chodzi o głoś Smauga. Idealnie pasuje jego niski tembr głosu do takich postaci. Już w grze Gothic zachwyciło mnie to, jak głos tego pana pasuje do takich epickich opowieści i raczej mrocznych postaci, a tu po prostu dla mnie mistrzostwo :)

   W tej części doskonale jest pokazane jak rodzi się zło. Niby mamy spokojny świat, wszyscy są zajęci swoimi sprawami, nie oglądają się za bardzo na innych. A tu pod ich nosem, czego w ogóle nie są świadomi, Sauron rośnie w siłę. Nazgule zostały przez niego wezwane do pomocy, orkowie szykują się do realizacji rozkazów swego pana, a Sauron tylko wyczekuje najlepszego momentu na rozpoczęcie wojny.

    Do myślenia daje to, (i jeśli ktoś ogląda rzeczywiście myśląc ;) to to zauważy), jakie są mechanizmy działania zła. Po cichutku, małymi kroczkami. Najpierw usypia czujność mieszkańców Śródziemia pozornym spokojem. Potem po troszeczkę zajmuje coraz to większe obszary (np. Mroczna Puszcza). Nie przypomina Wam to tego, jak obecnie działa zło? Na tej samej zasadzie, usypiając naszą czujność.
Myślę, że Sauronowi było bardzo na rękę to, że wszyscy, żyli sobie tak, jak by  chcieli nie widzieć tego mroku, który już nad nimi gęstniał. Robili wszystko, żeby nie zburzyć tego spokoju, który gdzieś tam udało im się stworzyć. Ludzie z Miasta Na Jeziorze wiedli swoje proste, biedne życie, ale nie mieli ochoty rezygnować za bardzo z tego swojego spokoju, nie chcieli zrobić nic sami, żeby poprawić swoja sytuację. Dopiero Thorin, który obiecał im, że odbierze smokowi Królestwo na Górze obudził w nich chęć zmiany, ale tylko dlatego, że sami nie musieli nic w tym względzie robić. Bard, jeden z mieszkańców Miasta nie chciał zgodzić się na szturm na Górę, wiedział, że obudzenie Smauga nie skonczy się dobrze dla ich Miasta. Jednak w końcu sam zdecydował walczyć o wolność od Smoka i lepsze życie.
To samo tyczy się Elfów. Wydawałoby się, że były to stworzenia pełne dobroci i współczucia dla innych. A tu Król Elfów, Thranduil sam na wieść o zbliżającym się niebezpieczeństwie ze strony rosnącego w siłę Saurona, wolał zamknąć bramy swojego Królestwa przed całym światem, byleby tylko nie zburzyć porządku i nie zakłócić spokoju jaki panował dotychczas. Na pozór może się to wydawać mądrym posunięciem, chronił przecież swoich poddanych. Ale jednak, z dalszej perspektywy, jakie to może urodzić konsekwencje. Sauron widzi podzielony świat. Łatwiej wilkowi wykańczać po jednej oderwanej gdzieś od stada owieczce, niż wchodzić w całą trzódkę, która chociażby w popłochu mogłaby go stratować. Sauron zatem stąd czerpał swoja silę do powstania. Zło rodzi zło, a dobro, dobro. Nawet takie drobne rzeczy, które na pozór złe nie są, jak np. w wypadku Thranduila, któś moze powiedzieć zdrowy egoizm. Jednak jesteśmy odpowiedzialni za swoje czyny, które mają wymiar zawsze globalny. Jeden mały kamień wrzucony u brzegu jeziora tworzy coraz to większe kręgi na wodzie, które mogą dotrzeć na sąsiedni brzeg. Nic nie pozostaje bez echa.

   Dlatego ja w tej części widzę mnóstwo takich symboli, delikatnych odniesień do naszego świata, życia w ogóle. Przecież cała drużyna podążająca z Thorinem jest tak na prawdę grupą osób, którym na sobie zależy. Najpierw motorem napędowym była przygoda, chęć zdobycia skarbu, a teraz tylko i wyłącznie są to dodatki, liczy się przyjaźń, troska o dobro wspólne najpierw, a dopiero później myślenie o sobie. Jednak i tu zło kusi. Thorin w pewnym momencie ulega czarowi bogactwa Góry i to go bardzo mami. Natomiast Bilbo ciągle czuje, coraz większą chęć używania pierścienia, który to staje się również dla niego obsesją.

    Tak sobie tylko myślę, ile osób poszło do kina i zechciało obejrzeć ten film z taką prawdziwą refleksją nad tym, jaką treść z sobą niesie. Powtórzę się, ale uważam, ze za dużo wszędzie dzieci, młodzież, my na co dzień, mamy styczności z przemocą. Tutaj nie było to takie nachalne, nie było przemocy, dla przemocy. Tu jest ciągle walka dobra ze złem. Ale ilu widzów to dostrzegło tak naprawdę. Tolkien zawsze zapierał się, że pisząc swoje powieści nie tworzy jakichś alegorii, światów równoległych, jednak podkreślał wagę wyborów i tego jaki one mają wpływ na otoczenie. Stworzył świat magiczny, ale pokazujący, że dobro zawsze zwycięża i to zwycięstwo przychodzi w osobach, wydawałoby się małych i słabych. A zło zawsze myśli, ze może zostać pokonane, tylko przez coś większego, potężniejszego, niż ono samo, anie przez kogoś niepozornego.

Ok, dość tych wywodów, chyba za bardzo namieszałam. Ale to są moje luźne refleksje pisane teraz na gorąco z głowy, więc jest tu pewnie chaos. Ale wybaczcie, nie bedę tu już nic poprawiać :)

Zachęcam Was jedynie do przyjżenia się twórczosci Tolkiena z pewną dozą ciekawości i ochoty poszukania tego drugiego, a jakże pięknego, dna :)

Pozdrawiam Was cieplutko!!!

Hobbit

źródło

Cześć wszystkim! Dzisiejszy wpis niecodzienny, żeby trochę odetchnąć od makijaży mała recenzja filmowa :). Zapraszam i miłej lektury.



Od 28.12. wszystkie kina namiętnie wyświetlają Hobbita :). Sama jako fanka i ogromna miłośniczka fantasy, zwłaszcza Pana Tolkiena, miałam ogromną ochotę obejrzeć ten film:) Mama była tak dobra, że zaopiekowała się naszymi Rozrabiakami, a ja z mężem wyruszyliśmy na randkę ;D do kina.

Wiem, że sieć aż huczy od tego, że film "cienki", nic się nie dzieje, nuda itd., itp. No tak, początek rzeczywiście jest raczej spokojny. Ale z moich obserwacji wynika, że po prostu pan Peter Jackson zrobił to celowo.
Jeśli ktoś widział gabarytowo Trylogię "Władcy Pierścieni" i książeczkę "Hobbit" zrozumie, że nie ma się co dziwić przydługiemu wstępowi do filmu. "Hobbit" jest książeczką, w moim mniemaniu raczej cienką, w sensie ilości kartek, a Trylogia ma te trzy i to spore tomy. Zatem w zasadzie, patrząc na to, że Pan Jackson tego "maluszka" rozbił na trzy filmy, Władca Pierścieni mógłby iść nawet w sześciu częściach, bo byłoby co nakręcić. Ale nie zostało to zrobione, bo przy czwartej części, już wszyscy mielibyśmy dość, i nie byłoby tylu chętnych. A z ciekawej i ekscytującej opowieści zrobiłby się 1256 odcinek "Klanu". A tego twórcy LOTR nie chcieli. Dlatego skończyło się na trzech długich częściach, ale za to mocno trzymających w napięciu i wbijających w fotel.

źródło

Ale powróćmy do naszego "Hobbita". W sumie mała historia została rozbita na 3 filmy. Po co? Proste - marketing. Na trzech filmach więcej zarobią, niż na jednym. Myślę, że to był główny cel, niestety... Pan Jackson nie jest w ciemię bity i wie, że skoro był taki szał na Władcę Pierścieni, to ludzie chętnie zobaczą kolejną jego produkcję. A do zrobienia dobrego filmu miał wszystko. Pieniądze, popularność uzyskaną dzięki LOTR, dobrego literata (Pan Tolkien ś.p.) no i najważniejsze - ciekawą historię. W sumie to go nawet rozumiem. Żyjemy w kapitalistycznych czasach, gdzie bądź, co bądź, kasa się liczy i jak bym miała możliwość, to sama robiłabym wszystko, żeby tej kasy mieć więcej, jeśli to możliwe, aniżeli mniej, no logiczne :). Niemniej jednak, fajnie by było myśleć, że ktoś robi coś nie tylko dla chęci zysku :). Ale nie ważne.

źródło

Osobiście mi film się bardzo podobał, mojemu mężowi zresztą też. Nie przeraził mnie wstęp. Powiem Wam tak, nie ma się co dziwić komentarzom widzów, że film przynudza. Jesteśmy przecież cały czas bombardowani ogromem informacji. Żyjemy w szybkim tempie i większość już nie umie posiedzieć chwilę w ciszy, ciągle coś musi brzęczeć za uchem. Nie uważam, żeby to było dobre, takie mamy czasy. Możemy się jedyni sami na chwilę próbować zatrzymać i pobyć sam na sam ze sobą.
Poza tym, Ci z Was, którzy czytali cokolwiek Pana Tolkiena wiedzą, że on zawsze w swoich książkach robi takie dłuższe wstępy. Nie powiem, jak byłam młodsza, to mnie to nudziło i miałam ochotę przewinąć te kilka kartek do przodu. Ale nigdy tego nie robiłam. Teraz umiem docenić te wstępy właśnie. O to chodzi, takie powolne wprowadzenie w fabułę ma za zadanie wciągnąć nas w klimat opowieści, żebyśmy stali się częścią tego fantastycznego świata, poznali jego mieszkańców i z nimi się zaprzyjaźnili. A nie, że od razu wrzucają nas nas do wirówki, wytarmoszą i obtrzaskają silnymi emocjami, a po skończonym filmie/książce, nie wiemy, jak się nazywamy.
Stąd ja tak chcę patrzeć na film "Hobbit niezwykła podróż". chcę w tym "przynudzaniu" na początku widzieć  wprowadzenie nas w ten świat, delikatne przypomnienie po co tu właśnie jesteśmy, nawiązanie do "Władcy Pierścieni", bo przecież tu w zasadzie ma swoje źródło misja Frodo.
Jak już wcześniej wspomniałam, mi ten film bardzo przypadł do gustu. Oczywiście najbardziej te przepiękne scenerie. Lasy, Rivendell, ogólnie topografia Śródziemia jest bajeczna, aż chciałoby się tam być. Zazdroszczę Bilbo tych jego przygód :). Poza tym, od połowy filmu jest też i akcja, dobry humor, nie przesadzony też jest, co nadaje takiej lekkości całej historii. A oprócz głównego wątku mamy również białego orka Azoga, który ściga naszą kompanie. Mnie osobiście Azog przerażał, naprawdę świetnie zrobiony i można się go wystraszyć.
Jedyne co mi się nie podobało, ale znowu to tylko moja prywatna opinia i w zasadzie twórcy filmu już nie mają z tym nic wspólnego. Nie podobało mi się to, ze na film przychodzili rodzice z dosłownie kilkuletnimi dziećmi. Naprawdę, widziałam tatusia, który przyszedł na film z około 5-6-letnią córeczką. Osobiście nie wzięłabym swoich dzieci na to. Gdyby skończyli kilkanaście lat to ok, ale wg mnie ten film był za straszny jak dla takiego malucha. Choć jak teraz tak patrzę na to, co dzieciom w tv się serwuje, jaką przemoc, wulgaryzm, spirytyzm i inne, nazwijmy to po imieniu - ZŁE rzeczy, to nie wiem, czy "Hobbit" przy tym wszystkim nie jest całkiem łagodną "dobranocką"... To mnie też przeraża.

źródło

Nie opisuję Wam tu, co działo się w filmie, bo po co, jak ktoś chce się dowiedzieć, to albo poczyta opisy w sieci, albo pójdzie do kina. Chciałam tu tylko podzielić się z Wami moimi refleksjami.

Życzę Wam miłego popołudnia/wieczoru/nocy itd. :P U mnie zawierucha straszna, zimno i śnieg taki zmrożony pada, brrr. Dobrze, że siedzę w domku przy ciepłym kaloryferze :)

Pozdrawiam ciepło
Ania