Hej wszystkim! Dziś krótki post, bo mi tu chłopaki łażą - czas posiłku wiec się muszę streszczać, a nie wiem, kiedy następnym razem dopadnę kompa :P.
Chciałam Wam pokazać moje kolejne próby makijażowe. Wiem, że daleko mi do innych dziewczyn na Bloggerze, czy YT ale ćwiczę ostro. Szybko i krótko dziś, bo mam masę roboty, a wiem, że zaniedbuję bloga z wpisami...
(skórę mam okropną, wiem...)
Moim najsłabszym punktem jest kreska... Nie umiem równo. Poza tym na co dzień noszę okulary, a malować się muszę bez nich, a wtedy jestem ślepa... :P
Pozdrawiam ciepło
Faratonga
Blog głównie poświęcony kosmetykom i muzyce, czasem wkradnie się coś kulinarnego ;)
czwartek, 2 sierpnia 2012
środa, 1 sierpnia 2012
Godzina W
Dziś nie o pierdołach, a poważnie. Z racji dzisiejszej daty i rocznicy z nią związanej, chciałam się trochę zatrzymać i podumać o naszej Ojczyźnie.
Ale po kolei. Data 1 sierpnia, to nie tylko koncert Madonny (która swoją drogą doskonale zdawała sobie sprawę, że wywoła "burzę" wybierając ten termin na swój koncert. Rozumiem głosy sprzeciwu, ale nic nie poradzimy, biznes, to biznes... niestety...). Otóż 68 lat temu w Warszawie wybuchło powstanie przeciw niemieckiemu okupantowi. Godzina W - 17:00, to godzina rozpoczęcia całej akcji. Teraz proszę o wybaczenie, ale posłużę się stroną internetową Do broni i zacytuję notatkę o Powstaniu Warszawskim, żeby przypomnieć to, o czym na pewno każdy z nas się uczył na historii.
''Powstanie Warszawskie 1944, to wystąpienie zbrojne przeciwko wojskom niemieckim, okupującym stolicę, zorganizowane przez Armię Krajową w dniach 1 sierpnia 31 października 1944 roku. Powstanie Warszawskie 1944 zostało przeprowadzone w ram ach akcji „Burza”. Za poczatek powstania warszawskiego uznaje się datę 1 sierpień 1944, czas - tzw. Godzina W. Głównym celem powstania warszawskiego było obalenie Niemców, a także ratowanie suwerenności, kształtu granicy wschodniej sprzed wojny, a także obrona przed stworzeniem w Warszawie władz państwowych narzuconych przez ZSRR. Istotną rolę jeśli chodzi o działania zbrojne odegrał T. Bór Komorowski. Dziś śladem po tych działaniach jest Muzeum powstania warszawskiego.
Powstanie 44, bez wątpienia zaliczane jest do jednego z najistotniejszych wydarzeń końca wojny.
W przeddzień wybuchu Powstania Warszawskiego do ludności zaapelował Związek patriotów Polskich, apelując do walki przeciwko niemieckiemu okupantowi. Zbliżająca się Armia Czerwona, jej sukcesy na froncie i ryzyko dalszego powodzenia przesądziły o wybuchu powstania. Polscy dowódcy - m.in. Bór Komorowski, oceniali, że walki zostaną przeprowadzone szybko i potrwają zaledwie kilka dni, w rzeczywistości trwały aż 63 dni.
W momencie wybuchu Powstanie Warszawskie niemieckie siły zbrojne (Wehrmacht), otrzymały od Hitlera rozkaz zrównania Warszawy z ziemią, miasto miało przestać istnieć. Plan nie do końca się spełnił, jednak straty poniesione podczas dwumiesięcznych walk były ogromne. Powstanie 44 - straty po stronie polskiej wyniosły około 10 tys. zabitych i 7 tys. zaginionych, 5 tys. rannych żołnierzy oraz od 120 do 200 tysięcy ofiar spośród ludności cywilnej. Wśród Niemców było 10 tys. zabitych, 7 tys. zaginionych, 9 tys. rannych żołnierzy oraz 300 zniszczonych czołgów i samochodów pancernych."
Wokół całego tego powstania jest wiele kontrowersji, a główna tyczy się tego, czy w ogóle organizacja takiej akcji miała sens, ze względu na wiele niewinnych ofiar. Ale wydaje mi się, że nie powinno się tego roztrząsać, a już na pewno ja nie czuję się do tego kompetentna. Myślę jednak, że gdyby nam przyszło żyć w tamtych czasach, to też na pewno chcielibyśmy zrobić wszystko, żeby nie dać okupantowi satysfakcji, że staliśmy się mu całkiem poddani i dopóki będzie w nas siła walki, dopóty będziemy się bronić.
I jak by na to nie patrzeć, był to akt heroizmu. Ale powiem Wam, że najbardziej mnie boli to, że mimo tego, że nasza historia tak naznaczona krwią i bohaterstwem ludzi walczących o niepodległość Polski, można spotkać tyle przykrych incydentów, które jawnie stoją w sprzeczności z dobrem państwa i jego obywateli. Nie będę się tu w politykę mieszać, bo to bez sensu, choć każdy z nas widzi, że ci na Wiejskiej bardziej martwią się o swoje interesy, niż o nas.
Jednak najbardziej dziwi mnie fakt, że zmiany w edukacji, które mają na celu eliminację historii z listy przedmiotów obowiązkowych są tak silnie forsowane. No ludzie, nie popadajmy w paranoję. Przecież kiedy historia przestanie być ważnym elementem edukacji, to jest to równoznaczne z tym, że młodzież powoli przestanie się interesować swoim krajem, kulturą, dziedzictwem itd., itd. Staniemy się jedną szara masą, podatną na wpływy innych. Bo nieliczni będą tylko wiedzieli, jaką cenę przyszło płacić minionym pokoleniom za to, że teraz możemy sobie żyć spokojnie, klepać w klawisze i siedzieć na Facebooku... A najbardziej przykre jest to, że nawet ludzie spoza naszego kraju potrafią docenić męstwo naszych przodków, a my tak jakbyśmy się tego wstydzili. Mam nadzieję, ze Rząd przyjdzie po rozum do głowy i zrezygnuje z tego głupiego pomysłu, da tym samym przykład swojego patriotyzmu. Bo chyba lepszym posunięciem byłaby np. historia Polski w wersji podstawowej, jako obowiązkowy przedmiot na maturze, zamiast matematyki. Bo mimo tego, że większość pewnie uczyłaby się metodą "zakuć, zdać, zapomnieć". To nie wierzę, że choć jedno wydarzenie, jedna data nie utkwiłaby w pamięci takiego maturzysty. A to już by był moim zdaniem sukces.
Na koniec chciałabym jeszcze zamieścić tu klip Sabatona Uprising, który to utwór mówi właśnie o Powstaniu Warszawskim.
To by było na tyle, pozdrawiam ciepło. Pamiętajmy o tych, którzy polegli za naszą wolność i nie dajmy się przerobić w szarą, bezwolną masę.
A.
Ale po kolei. Data 1 sierpnia, to nie tylko koncert Madonny (która swoją drogą doskonale zdawała sobie sprawę, że wywoła "burzę" wybierając ten termin na swój koncert. Rozumiem głosy sprzeciwu, ale nic nie poradzimy, biznes, to biznes... niestety...). Otóż 68 lat temu w Warszawie wybuchło powstanie przeciw niemieckiemu okupantowi. Godzina W - 17:00, to godzina rozpoczęcia całej akcji. Teraz proszę o wybaczenie, ale posłużę się stroną internetową Do broni i zacytuję notatkę o Powstaniu Warszawskim, żeby przypomnieć to, o czym na pewno każdy z nas się uczył na historii.
''Powstanie Warszawskie 1944, to wystąpienie zbrojne przeciwko wojskom niemieckim, okupującym stolicę, zorganizowane przez Armię Krajową w dniach 1 sierpnia 31 października 1944 roku. Powstanie Warszawskie 1944 zostało przeprowadzone w ram ach akcji „Burza”. Za poczatek powstania warszawskiego uznaje się datę 1 sierpień 1944, czas - tzw. Godzina W. Głównym celem powstania warszawskiego było obalenie Niemców, a także ratowanie suwerenności, kształtu granicy wschodniej sprzed wojny, a także obrona przed stworzeniem w Warszawie władz państwowych narzuconych przez ZSRR. Istotną rolę jeśli chodzi o działania zbrojne odegrał T. Bór Komorowski. Dziś śladem po tych działaniach jest Muzeum powstania warszawskiego.
Powstanie 44, bez wątpienia zaliczane jest do jednego z najistotniejszych wydarzeń końca wojny.
W przeddzień wybuchu Powstania Warszawskiego do ludności zaapelował Związek patriotów Polskich, apelując do walki przeciwko niemieckiemu okupantowi. Zbliżająca się Armia Czerwona, jej sukcesy na froncie i ryzyko dalszego powodzenia przesądziły o wybuchu powstania. Polscy dowódcy - m.in. Bór Komorowski, oceniali, że walki zostaną przeprowadzone szybko i potrwają zaledwie kilka dni, w rzeczywistości trwały aż 63 dni.
W momencie wybuchu Powstanie Warszawskie niemieckie siły zbrojne (Wehrmacht), otrzymały od Hitlera rozkaz zrównania Warszawy z ziemią, miasto miało przestać istnieć. Plan nie do końca się spełnił, jednak straty poniesione podczas dwumiesięcznych walk były ogromne. Powstanie 44 - straty po stronie polskiej wyniosły około 10 tys. zabitych i 7 tys. zaginionych, 5 tys. rannych żołnierzy oraz od 120 do 200 tysięcy ofiar spośród ludności cywilnej. Wśród Niemców było 10 tys. zabitych, 7 tys. zaginionych, 9 tys. rannych żołnierzy oraz 300 zniszczonych czołgów i samochodów pancernych."
Wokół całego tego powstania jest wiele kontrowersji, a główna tyczy się tego, czy w ogóle organizacja takiej akcji miała sens, ze względu na wiele niewinnych ofiar. Ale wydaje mi się, że nie powinno się tego roztrząsać, a już na pewno ja nie czuję się do tego kompetentna. Myślę jednak, że gdyby nam przyszło żyć w tamtych czasach, to też na pewno chcielibyśmy zrobić wszystko, żeby nie dać okupantowi satysfakcji, że staliśmy się mu całkiem poddani i dopóki będzie w nas siła walki, dopóty będziemy się bronić.
I jak by na to nie patrzeć, był to akt heroizmu. Ale powiem Wam, że najbardziej mnie boli to, że mimo tego, że nasza historia tak naznaczona krwią i bohaterstwem ludzi walczących o niepodległość Polski, można spotkać tyle przykrych incydentów, które jawnie stoją w sprzeczności z dobrem państwa i jego obywateli. Nie będę się tu w politykę mieszać, bo to bez sensu, choć każdy z nas widzi, że ci na Wiejskiej bardziej martwią się o swoje interesy, niż o nas.
Jednak najbardziej dziwi mnie fakt, że zmiany w edukacji, które mają na celu eliminację historii z listy przedmiotów obowiązkowych są tak silnie forsowane. No ludzie, nie popadajmy w paranoję. Przecież kiedy historia przestanie być ważnym elementem edukacji, to jest to równoznaczne z tym, że młodzież powoli przestanie się interesować swoim krajem, kulturą, dziedzictwem itd., itd. Staniemy się jedną szara masą, podatną na wpływy innych. Bo nieliczni będą tylko wiedzieli, jaką cenę przyszło płacić minionym pokoleniom za to, że teraz możemy sobie żyć spokojnie, klepać w klawisze i siedzieć na Facebooku... A najbardziej przykre jest to, że nawet ludzie spoza naszego kraju potrafią docenić męstwo naszych przodków, a my tak jakbyśmy się tego wstydzili. Mam nadzieję, ze Rząd przyjdzie po rozum do głowy i zrezygnuje z tego głupiego pomysłu, da tym samym przykład swojego patriotyzmu. Bo chyba lepszym posunięciem byłaby np. historia Polski w wersji podstawowej, jako obowiązkowy przedmiot na maturze, zamiast matematyki. Bo mimo tego, że większość pewnie uczyłaby się metodą "zakuć, zdać, zapomnieć". To nie wierzę, że choć jedno wydarzenie, jedna data nie utkwiłaby w pamięci takiego maturzysty. A to już by był moim zdaniem sukces.
Na koniec chciałabym jeszcze zamieścić tu klip Sabatona Uprising, który to utwór mówi właśnie o Powstaniu Warszawskim.
To by było na tyle, pozdrawiam ciepło. Pamiętajmy o tych, którzy polegli za naszą wolność i nie dajmy się przerobić w szarą, bezwolną masę.
A.
sobota, 21 lipca 2012
Olejek kokosowy
Hej!
Przepraszam bardzo, za kolejny dłuugi czas nie pisania... Znowu Internet mi szalał i takie różne perypetie mnie spotykały. Ale nie ma co się tłumaczyć. Przepraszam jeszcze raz i już przechodzę do konkretów.
Przy okazji ostatniego posta, obiecałam, ze następnym razem napiszę recenzję kokosowego olejku do włosów Dabur Vatika. Swój olejek kupiłam w sklepie Paa Tal.
Cała przygoda z olejkami do włosów zaczęła się u mnie od obejrzenia filmiku Azjatyckiego Cukru na temat jej zakupów. Tam pojawił się olejek Amla (który też zakupiłam, ale czeka w kolejce do testowania;) ).
Poza tym kondycja moich włosów po ciąży była zatrważająca. Po każdym myciu głowy włosy wychodziły mi garściami. Przerażona tym widokiem i perspektywą posiadania łysych placków na głowie rozpoczęłam poszukiwania mojego olejku.
Nie pamiętam, jakim sposobem wpadłam na pomysł, że Paa Tal może mieć te olejki w swojej kolekcji, ale coś mi podpowiadało, żeby tam szukać.Oczywiście znalazłam Amlę i kilka innych olejków. Mój wybór padł na Amlę jaśminową, olejek kokosowy i olejek kaktusowy.
Testy rozpoczęłam od olejku kokosowego. Wybrałam mniejszą buteleczkę 150ml, ponieważ nie lubię przez długi czas używać jednego kosmetyku :P.... Ta buteleczka wystarczyła mi na około 2,5 miesiąca, stosowania około 3 razy w tygodniu.
Olejek pachnie oczywiście kokosem i jest konsystencji stałej, jak masło. Dopiero po podgrzaniu przechodzi w płynną postać i w takiej formie nakłada się go na włosy.
Po około dwóch tygodniach zauważyłam wyraźną poprawę w kondycji moich włosów. Były bardziej miękkie i przestały tak wypadać. Kolejnym plusem było to, że włosy dłużej wyglądały świeżo, co u mnie jest o tyle trudne, ponieważ mam raczej włosy ze skłonnością do przetłuszczania, a tu wbrew obawom, ze olejek dodatkowo je obciąży, stało się wręcz odwrotnie.
Nakładałam olejek na około 2-3 godz. przed myciem włosów w ilości odpowiadającej mniej więcej 2 łyżeczkom do herbaty. Pierwszą porcję wmasowywałam w skórę głowy, a drugą we włosy.
Ogólnie więc jestem bardzo zadowolona z efektu i polecałabym każdemu spróbować tego rodzaju pielęgnacji włosów.
Z minusów muszę powiedzieć, że podgrzewanie olejku było dla mnie odrobinę męczące (przez to kilka razy o nim zapomniałam). Dlatego gdybym kolejny raz kupowała olejek do włosów, to wybrałabym wersję płynną, bez potrzeby podgrzewania.
Podsumowując, moje początki z olejkami do włosów uważam za pomyślne. A tak bym przedstawiła ocene punktową:
Polecam i życzę udanych eksperymentów z olejkami do włosów. Sama mam ochotę przetestować jeszcze olejowanie twarzy, ale muszę się dokładniej wgryźć w temat, bo jak narazie to dla mnie czarna magia :D
Pozdrawiam Was serdecznie i życzę wspaniale spędzonego wakacyjnego czasu :).
Faratonga :*
Przepraszam bardzo, za kolejny dłuugi czas nie pisania... Znowu Internet mi szalał i takie różne perypetie mnie spotykały. Ale nie ma co się tłumaczyć. Przepraszam jeszcze raz i już przechodzę do konkretów.
Przy okazji ostatniego posta, obiecałam, ze następnym razem napiszę recenzję kokosowego olejku do włosów Dabur Vatika. Swój olejek kupiłam w sklepie Paa Tal.
Cała przygoda z olejkami do włosów zaczęła się u mnie od obejrzenia filmiku Azjatyckiego Cukru na temat jej zakupów. Tam pojawił się olejek Amla (który też zakupiłam, ale czeka w kolejce do testowania;) ).
Poza tym kondycja moich włosów po ciąży była zatrważająca. Po każdym myciu głowy włosy wychodziły mi garściami. Przerażona tym widokiem i perspektywą posiadania łysych placków na głowie rozpoczęłam poszukiwania mojego olejku.
Nie pamiętam, jakim sposobem wpadłam na pomysł, że Paa Tal może mieć te olejki w swojej kolekcji, ale coś mi podpowiadało, żeby tam szukać.Oczywiście znalazłam Amlę i kilka innych olejków. Mój wybór padł na Amlę jaśminową, olejek kokosowy i olejek kaktusowy.
Testy rozpoczęłam od olejku kokosowego. Wybrałam mniejszą buteleczkę 150ml, ponieważ nie lubię przez długi czas używać jednego kosmetyku :P.... Ta buteleczka wystarczyła mi na około 2,5 miesiąca, stosowania około 3 razy w tygodniu.
Olejek pachnie oczywiście kokosem i jest konsystencji stałej, jak masło. Dopiero po podgrzaniu przechodzi w płynną postać i w takiej formie nakłada się go na włosy.
Po około dwóch tygodniach zauważyłam wyraźną poprawę w kondycji moich włosów. Były bardziej miękkie i przestały tak wypadać. Kolejnym plusem było to, że włosy dłużej wyglądały świeżo, co u mnie jest o tyle trudne, ponieważ mam raczej włosy ze skłonnością do przetłuszczania, a tu wbrew obawom, ze olejek dodatkowo je obciąży, stało się wręcz odwrotnie.
Nakładałam olejek na około 2-3 godz. przed myciem włosów w ilości odpowiadającej mniej więcej 2 łyżeczkom do herbaty. Pierwszą porcję wmasowywałam w skórę głowy, a drugą we włosy.
Ogólnie więc jestem bardzo zadowolona z efektu i polecałabym każdemu spróbować tego rodzaju pielęgnacji włosów.
Z minusów muszę powiedzieć, że podgrzewanie olejku było dla mnie odrobinę męczące (przez to kilka razy o nim zapomniałam). Dlatego gdybym kolejny raz kupowała olejek do włosów, to wybrałabym wersję płynną, bez potrzeby podgrzewania.
Podsumowując, moje początki z olejkami do włosów uważam za pomyślne. A tak bym przedstawiła ocene punktową:
- wydajność +
- skuteczność +
- poręczność (chodzi mi o sposób aplikacji) +/- (za to podgrzewanie, choć w zasadzie sama taki typ wybrałam, wiec nie powinnam narzekać...)
- zapach +
- cena +
Polecam i życzę udanych eksperymentów z olejkami do włosów. Sama mam ochotę przetestować jeszcze olejowanie twarzy, ale muszę się dokładniej wgryźć w temat, bo jak narazie to dla mnie czarna magia :D
Pozdrawiam Was serdecznie i życzę wspaniale spędzonego wakacyjnego czasu :).
Faratonga :*
poniedziałek, 18 czerwca 2012
Zakupy, zakupy :D
Cześć! Dzisiaj pokażę Wam, co przez ostatnie 3 miesiące udało mi się zakupić. Nie uważam, ze jest tego strasznie dużo, w końcu to nie jednorazowe zakupy, a z
zbiórka z prawie trzech miesięcy.
Zatem po kolei:
Pielęgnacja:
Włosy:
Kolorówka:
To by było na tyle, pozdrawiam Was ciepło :)
Pa, pa
Hayabusa
PS Następnym razem recenzja olejku kokosowego
zbiórka z prawie trzech miesięcy.
Zatem po kolei:
Pielęgnacja:
- Mydło w płynie nawilżające z gliceryną o zapachu mango i brzoskwini marki FM For Home
- Ziaja Sopot Sun krem SPF 30
- Ziaja Sopot Sun aktywatror opalenizny
- Balsam do ciała marki Bielenda z bawełną do skóry suchej i wrażliwej
- Maseczka na zaskórniki typu peel off marki The Face Shop
- Krem Iwostin Capillin do skóry naczyniowej z SPF 20
- Krem nawilżająco rozświetlający AA Pielęgnacja Młodości 18+
Włosy:
- Elseve Nutri-Glooss Light szampon z perłą nadający włosom blask
- Dabur Vatika olej kokosowy do włosów
- Dabur Vatika olej kaktusowy do włosów
- Dabur Vatika Amla z jaśminem olej do włosów
Kolorówka:
- Paletka MAC fafi (prezent urodzinowy :D )
- Kredka do oczu FM Make Up w kolorze Malachite Green
- FM Make Up kredka Icy Amethyst
- Błyszczyk w pomadce FM Make Up Candy Pink
- Tusz do rzęs Maybelline One By One Satin Black
- Skin 79 Krem BB The Oriental Gold
- Fioletowy eyeliner w żelu Essence
- Żółta kredka do oczu Essence
- Podwójny pędzelek do eyelinera z Catrice
- Mała "kulka" do cieni Essence
- I narzędzie do nakładania ozdób na paznokcie ( ja używam do robienia kropek :P )
To by było na tyle, pozdrawiam Was ciepło :)
Pa, pa
Hayabusa
PS Następnym razem recenzja olejku kokosowego
Etykiety:
AA,
BB,
Bielenda,
Catrice,
Dabur Vatika,
Elseve,
Essence,
FM Make Up,
Iwostin,
Kolorówka,
Kosmetyki,
Maybelline,
Olejki do włosów,
Pielęgnacja,
Skin 79,
The Face Shop,
Ziaja
wtorek, 12 czerwca 2012
Mój dzisiejszy makijaż do pracy
Witam serdecznie!
Korzystając z tego, że moja mama ma wolne i zajmuje się dziś chłopakami, mogę w chwili przerwy między domowymi porządkami szybciutko zamieścić nowy post :)
Dzisiaj bardzo krótko. Pokażę Wam, jaki miałam makijaż w pracy dzisiejszego dnia właśnie :).
Tak wygląda całość :)
Wybaczcie okruchy tuszu, dopiero po wgraniu zdjęć się france ujawniły... ;/ Aha, a co do brwi, to tak, nie są wyregulowane, gdyby ktoś się chciał przyczepić. Nie reguluję brwi, bo tego nie lubię i już. A ich kształt nie jest jakiś przerażający, więc po co mam sobie fundować dodatkowe cierpienia :P.
I w zbliżeniu na oko
Przerażające czerwone żyłki, to wina alergii.
Użyte kosmetyki:
Makijaż oka bardzo prosty. Na całą powikę nałożyłam jasno różowy cien z paletki MAC fafi (oczywiście najpierw baza, w moim wypadku baza pod cienie marki FM Make Up)
Później narysowałam kreskę linerem i na końcu zaznaczyłam nad samą kreską ciemno różowym cieniem ze Sleeka Singapore Sling przeciągając go odrobinę poza oko, jak widać na zdjęciach.
Na końcu wytuszowałam rzęsy i gotowe :D
Pozdrawiam Was ciepło i życzę miłego wieczorku :). Sama mam w planach kibicować dziś Polsce, oczywiście, jak uda mi się moje Szkraby spacyfikować i ich uśpimy z mężem :PP.
Korzystając z tego, że moja mama ma wolne i zajmuje się dziś chłopakami, mogę w chwili przerwy między domowymi porządkami szybciutko zamieścić nowy post :)
Dzisiaj bardzo krótko. Pokażę Wam, jaki miałam makijaż w pracy dzisiejszego dnia właśnie :).
Tak wygląda całość :)
Wybaczcie okruchy tuszu, dopiero po wgraniu zdjęć się france ujawniły... ;/ Aha, a co do brwi, to tak, nie są wyregulowane, gdyby ktoś się chciał przyczepić. Nie reguluję brwi, bo tego nie lubię i już. A ich kształt nie jest jakiś przerażający, więc po co mam sobie fundować dodatkowe cierpienia :P.
I w zbliżeniu na oko
Przerażające czerwone żyłki, to wina alergii.
Użyte kosmetyki:
- Krem BB Oriental Gold Skin 79
- Buder prasowany ccuk o kolorze Tea Rose
- Róż do policzków Catrice
- Eye liner w zelu Essence w fioletowym kolorze
- Paletka Sleek Curacao
- Paletka MAC fafi
- Tusz do rzęs Maybelline One By One Satin Black
Makijaż oka bardzo prosty. Na całą powikę nałożyłam jasno różowy cien z paletki MAC fafi (oczywiście najpierw baza, w moim wypadku baza pod cienie marki FM Make Up)
Później narysowałam kreskę linerem i na końcu zaznaczyłam nad samą kreską ciemno różowym cieniem ze Sleeka Singapore Sling przeciągając go odrobinę poza oko, jak widać na zdjęciach.
Na końcu wytuszowałam rzęsy i gotowe :D
Pozdrawiam Was ciepło i życzę miłego wieczorku :). Sama mam w planach kibicować dziś Polsce, oczywiście, jak uda mi się moje Szkraby spacyfikować i ich uśpimy z mężem :PP.
poniedziałek, 11 czerwca 2012
Ekstaza 100%
Na samym początku bardzo, ale to bardzo przepraszam, że tak długo nie pisałam... Spowodowane jest to tym, że po pierwsze moje Maluchy rosną i stają się coraz bardziej ciekawi świata, więc nie wystarczy im tylko siedzenie na podłodze i machanie grzechotkami. Niestety nie, tylko włażą w każdą dziurę, jaką tylko mogą osiągnąć poruszając się na czworakach :P.
Drugi powód to praca, co prawda w zakresie godzin tylko i wyłącznie ode mnie zależącym, ale jednak trochę to czasu zajmuje. Po pracy zatem nie ma już czasu na przyjemności, tylko szybkie przejrzenie poczty i do garów :D czyli mamuśka gotuj obiad :PP.
A trzeci powód to prozaiczny pech, że zawsze, kiedy mam wenę i odrobinę czasu na pisanie coś się musi z kompem lub internetem podziać i po prostu nie da rady :(.
Ale już mi się udało reaktywować mój sprzęt. Nie wiem, jak, ale chodzi, bo jeszcze przed chwilą nie było połączenia z siecią, ale coś włączyłam i nagle działa :). Jakiś geniusz informatyczny się we mnie objawił :PP.
Ale do sedna. Czymże jest ta ekstaza, zapytacie? Otóż to muzyka oczywiście. Nic innego w moim przypadku tak nie działa na samopoczucie i ogólnie stosunek do świata, jak kawał dobrej muzyki.
Już od dłuższego czasu chodziła za mną myśl o podzieleniu się z Wami moją miłością do Two Steps From Hell i tu uwaga to cała wytwórnia, a nie zespół. Już tłumaczę, a posłużę się, jak nie trudno się domyślić Wikipedią cyt.:
"Two Steps From Hell jest wytwórnią muzyczną, zajmującą się produkcją oprawy muzycznej głównie do trailerów filmowych oraz trailerów gier komputerowych. Poza tym ich muzyka wykorzystywana jest też w programach czy spotach telewizyjnych. Firma ta została założona w lutym 2006 roku, w Santa Monica w Kalifornii. W swoich aranżacjach wykorzystują sławne orkiestry, chór oraz angażują muzyków z całego świata. Autorami muzyki są dwaj kompozytorzy: Thomas J. Bergersen oraz Nick Phoenix[1]." I jak można dalej przeczytać, bardzo wiele trailerów obecnie korzysta z utworów Two Steps From Hell.
Osobiście pierwszy raz spotkałam się z ich utworem Wrath Of Sea przy okazji krótkiego filmiku obrazującego bitwę Radłowską (która odbyła się 7-8 września 1939 r. w Radłowie i okolicach. Więcej na ten temat na stronie Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznej ). Filmik podrzucił mi mój brat, który działa w jednej z Grup Rekonstrukcyjnych.
Oczywiście utwór od razu mnie wciągnął w mroczne klimaty i odmęty muzyczne. Mój głód na tego typu kawałki od Two Steps From Hell rósł od tego czasu, aż w końcu cudowny You Tube przyszedł mi na ratunek i zaspokoił moje pragnienie doznań duchowych :).
Może się to komuś wydać dziwne, ale ja uwielbiam utwory, które nawet jakimś najdrobniejszym elementem, nawet kilkusekundowym, potrafią mi się wwiercić w mózg i go tam drążyć. Słuchając takiego utworu odpływam. Nie ma świata realnego, jetem tylko ja, muzyka i emocje, jakie we mnie ona budzi.
Ostatnio przesłuchując piosenki, jakie mam na swoim odtwarzaczu natrafiłam na jedną z pozytywniejszych w odbiorze piosenek tej wytwórni, pod tytułem Fountain of Life
Genialny utwór. Za każdym razem, kiedy się w niego wsłuchuję ciarki przechodzą mi po plecach i za każdym razem tak samo mocno ją odbieram. Jak już wcześniej wspomniałam, wchodzi w mózg, jak wiertło udarowej wkrętarki.
To stopniowanie emocji jest doskonałe. Po prostu słuchając czuję się, jakby ta "fontanna życia" wytryskiwała gdzieś z głębi. Najpierw delikatnie, po małej kropelce, żeby w końcu wybuchnąć z całą mocą. Piękny utwór, jestem nim oczarowana. Pisząc to słucham sobie i zachwycam się nim.
Wiem, że tego typu muzyka ma za zadanie budzić w nas silne emocje, ale to właśnie dla mnie jest wspaniałe. Nie potrzebuję alkoholu czy innych używek, żeby poczuć odlot. Two Steps From Hell mi wystarcza :). Polecam zatem rzeczoną wytwórnię, jeśli ktoś chce zostać porządnie skopany przez muzykę. A ja wracam do moich Szkrabów, bo słyszę, że już się pobudzili.
Jeśli macie ochotę, zapraszam do podzielenia się ze mną swoimi przemyśleniami nt. muzyki, czego słuchacie itp. Chętnie poznam jakieś nowości.
Postaram się pisać częściej i więcej muzycznie.
Pozdrówki
Hayabusa vel Faratonga, czyli po prostu Anka
Drugi powód to praca, co prawda w zakresie godzin tylko i wyłącznie ode mnie zależącym, ale jednak trochę to czasu zajmuje. Po pracy zatem nie ma już czasu na przyjemności, tylko szybkie przejrzenie poczty i do garów :D czyli mamuśka gotuj obiad :PP.
A trzeci powód to prozaiczny pech, że zawsze, kiedy mam wenę i odrobinę czasu na pisanie coś się musi z kompem lub internetem podziać i po prostu nie da rady :(.
Ale już mi się udało reaktywować mój sprzęt. Nie wiem, jak, ale chodzi, bo jeszcze przed chwilą nie było połączenia z siecią, ale coś włączyłam i nagle działa :). Jakiś geniusz informatyczny się we mnie objawił :PP.
Ale do sedna. Czymże jest ta ekstaza, zapytacie? Otóż to muzyka oczywiście. Nic innego w moim przypadku tak nie działa na samopoczucie i ogólnie stosunek do świata, jak kawał dobrej muzyki.
Już od dłuższego czasu chodziła za mną myśl o podzieleniu się z Wami moją miłością do Two Steps From Hell i tu uwaga to cała wytwórnia, a nie zespół. Już tłumaczę, a posłużę się, jak nie trudno się domyślić Wikipedią cyt.:
"Two Steps From Hell jest wytwórnią muzyczną, zajmującą się produkcją oprawy muzycznej głównie do trailerów filmowych oraz trailerów gier komputerowych. Poza tym ich muzyka wykorzystywana jest też w programach czy spotach telewizyjnych. Firma ta została założona w lutym 2006 roku, w Santa Monica w Kalifornii. W swoich aranżacjach wykorzystują sławne orkiestry, chór oraz angażują muzyków z całego świata. Autorami muzyki są dwaj kompozytorzy: Thomas J. Bergersen oraz Nick Phoenix[1]." I jak można dalej przeczytać, bardzo wiele trailerów obecnie korzysta z utworów Two Steps From Hell.
Osobiście pierwszy raz spotkałam się z ich utworem Wrath Of Sea przy okazji krótkiego filmiku obrazującego bitwę Radłowską (która odbyła się 7-8 września 1939 r. w Radłowie i okolicach. Więcej na ten temat na stronie Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznej ). Filmik podrzucił mi mój brat, który działa w jednej z Grup Rekonstrukcyjnych.
Oczywiście utwór od razu mnie wciągnął w mroczne klimaty i odmęty muzyczne. Mój głód na tego typu kawałki od Two Steps From Hell rósł od tego czasu, aż w końcu cudowny You Tube przyszedł mi na ratunek i zaspokoił moje pragnienie doznań duchowych :).
Może się to komuś wydać dziwne, ale ja uwielbiam utwory, które nawet jakimś najdrobniejszym elementem, nawet kilkusekundowym, potrafią mi się wwiercić w mózg i go tam drążyć. Słuchając takiego utworu odpływam. Nie ma świata realnego, jetem tylko ja, muzyka i emocje, jakie we mnie ona budzi.
Genialny utwór. Za każdym razem, kiedy się w niego wsłuchuję ciarki przechodzą mi po plecach i za każdym razem tak samo mocno ją odbieram. Jak już wcześniej wspomniałam, wchodzi w mózg, jak wiertło udarowej wkrętarki.
To stopniowanie emocji jest doskonałe. Po prostu słuchając czuję się, jakby ta "fontanna życia" wytryskiwała gdzieś z głębi. Najpierw delikatnie, po małej kropelce, żeby w końcu wybuchnąć z całą mocą. Piękny utwór, jestem nim oczarowana. Pisząc to słucham sobie i zachwycam się nim.
Wiem, że tego typu muzyka ma za zadanie budzić w nas silne emocje, ale to właśnie dla mnie jest wspaniałe. Nie potrzebuję alkoholu czy innych używek, żeby poczuć odlot. Two Steps From Hell mi wystarcza :). Polecam zatem rzeczoną wytwórnię, jeśli ktoś chce zostać porządnie skopany przez muzykę. A ja wracam do moich Szkrabów, bo słyszę, że już się pobudzili.
Jeśli macie ochotę, zapraszam do podzielenia się ze mną swoimi przemyśleniami nt. muzyki, czego słuchacie itp. Chętnie poznam jakieś nowości.
Postaram się pisać częściej i więcej muzycznie.
Pozdrówki
Hayabusa vel Faratonga, czyli po prostu Anka
wtorek, 24 kwietnia 2012
Wiosna z pazurem czyli pora na Skittle Funky French
Siema wszystkim :D
Ogromnie mi przykro, że mój blog (którego de facto i tak nikt nie czyta :PP ale co mi tam, pisze, bo lubię i mam nadzieje, ze może w końcu ktoś zechce się ze mną ponudzić :) ) jest tak zaniedbany ostatnimi czasy. Wynika to wszystko z tego, że moje małe bliźnięta, czyli Brontosik i Brontowąsik są ostatnio niezmiernie absorbujący i żywcem nie mam kiedy pisać. Jak już mam chwilę dla siebie, to sprawdzam pocztę i biorę się do gotowania obiadu. Dlatego bardzo przepraszam, za opieszałość. Dziś krótka notka (korzystam z okazji, że chłopaki śpią).
Ok przechodząc do sedna, chciałam Wam dzisiaj pokazać bardzo kolorowy manicure, do wykonania którego zainspirowała mnie Asia (odnośnik do posta na jej blogu TUTAJ).
A oto prezentacja tego, co mi wyszło :)
Bez lampy
Z lampą :)
A to kolory jakich użyłam:
Uwielbiam takie energetyczne zestawienia kolorów, a nie lubię nudy na paznokciach i na oczach :). Życzę udanych eksperymentów z kolorem i miłego dzionka. My wybieramy się z chłopakami na spacerek :).
Ogromnie mi przykro, że mój blog (którego de facto i tak nikt nie czyta :PP ale co mi tam, pisze, bo lubię i mam nadzieje, ze może w końcu ktoś zechce się ze mną ponudzić :) ) jest tak zaniedbany ostatnimi czasy. Wynika to wszystko z tego, że moje małe bliźnięta, czyli Brontosik i Brontowąsik są ostatnio niezmiernie absorbujący i żywcem nie mam kiedy pisać. Jak już mam chwilę dla siebie, to sprawdzam pocztę i biorę się do gotowania obiadu. Dlatego bardzo przepraszam, za opieszałość. Dziś krótka notka (korzystam z okazji, że chłopaki śpią).
Ok przechodząc do sedna, chciałam Wam dzisiaj pokazać bardzo kolorowy manicure, do wykonania którego zainspirowała mnie Asia (odnośnik do posta na jej blogu TUTAJ).
A oto prezentacja tego, co mi wyszło :)
Bez lampy
Z lampą :)
A to kolory jakich użyłam:
- Para różowa - Miss sporty 326 + Per Una 'pink cloud' (przy opisie kolorów ciemniejszy zawsze będzie pierwszy:) )
- Para zielona - Ados Extra Long Lasting 577 + Vollare Flash (numerek niestety się starł i nie wiem...)
- Para fioletowa - Avon 'midnight plum' + Miss Selene 225
- Para pomarańczowa - Dor 49 + Miss Selene 131
- Para niebieska - Wibo Your Fantasy 278 + Golden Rose Classic Glamour 168
Uwielbiam takie energetyczne zestawienia kolorów, a nie lubię nudy na paznokciach i na oczach :). Życzę udanych eksperymentów z kolorem i miłego dzionka. My wybieramy się z chłopakami na spacerek :).
Subskrybuj:
Posty (Atom)















