Witajcie!!!
Tytuł posta, jakże enigmatyczny... :P Po prostu od razu micha się uśmiecha, jak za oknem słońce, nie ważne, ze gorąc nie do wytrzymania, z dwojga złego wolę, jak jest upalnie, niż to jesienno-zimowe ubieranie, bo przy dzieciach to trochę masakra z tym jest :D
Dzisiejszy post to druga część zdjęć z sesji, w której miałam przyjemność uczestniczyć (pisałam o tym TU). I tak, jak wspominałam w tamtym poście druga część zdjęć była w takim bardziej romantycznym, delikatnym klimacie. A oto zdjęcia :)
Makijaż jak widać, był bardzo naturalny i delikatny, nie ma tu tony podkładu i pudru, w zasadzie produkty te, są tu użyte tylko do korekcji, a nie do "zamaskowania" całej, prześlicznej swoją drogą, buzi Martyny :)
To tyle na dziś, ja spadam do garów, czyt. obiadu, póki moje Urwisy śpią )
Pozdrawiam :*
Hej!
Dzisiaj, przy okazji weekendowego (nie)odpoczynku (mamy nie mają odpoczynku...:P) chcę Wam podesłać przepis na świetne ciasteczka.
Robi się je szybciutko, nie trzeba cudów do ich przygotowania, a smakują wyśmienicie :).
Mowa tutaj będzie o rogaliczkach kruchodrożdżowych.
Składniki:
1 jajko
4 szkl. mąki
kostka margaryny
4 dag drożdży
4 łyżki śmietany
4 łyżeczki cukru
do nadzienia powidła/marmolada, czekolada, masa makowa, czy cokolwiek, na co macie ochotę :)
Przygotowanie:
Mąkę przesiewamy i siekamy z margaryną. Do śmietany dodajemy cukier i rozrabiamy w niej drożdże. Kiedy zaczyn jest gotowy (nie czekamy, aż urośnie, tylko od razu), mieszamy go z mąką i margaryną, 1.Wyrabiamy rękami na gładkie ciasto, zawijamy w folie i wkładamy na 1 godz. do lodówki.
Po wyjęciu wałkujemy na placki grubości ok 0,5cm, wykrawamy trójkąciki. 2. Na każdym ciasteczku dajemy nasze nadzienie i zwijamy w rogaliki. Gotowe układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. 3. Gotowe rogaliki smarujemy roztrzepanym jajkiem i pieczemy przez 15-20 min. na złoty kolor w 190 st.C.
4.Upieczone posypujemy cukrem pudrem, lub wedle uznania polewamy jeszcze czekoladą, kto na co ma ochotę ;)
1.
2.
3.
4.
Moje ciasteczka - ich kształt - może nie są mistrzostwem formy, ale za to na pewno poezją smaku :D.
Ten rodzaj ciasta można też wykorzystać do ciasteczek bardziej wytrawnych. Tak samo drożdże rozrabiamy ze śmietaną i cukrem (bez obaw, 4 łyżeczki to tak mało, że nie czuć tego, ale jak ktoś się obawia, to może dać 3 lub dwie, byleby tylko ten cukier była:P). Przy wyrabianiu ciasta dodajemy do niego odrobinę kminku lub ziół. Potem gotowe ciasto wałkujemy, kładziemy ok 1 cm od brzegu jakieś słone nadzienie - np. kapustę z grzybami, zawijamy jeden raz, żeby brzegi się złączyły, kroimy na mniejsze kawałki i tak samo postępujemy z resztą ciasta. Reszta wygląda tak samo. Doskonale smakują np. z barszczykiem albo czystymi bulionami lub zupami :)
A to stokrotki sprzed mojego domu, które udało mi się uratować przed kosiarą :D
To tyle na dziś, pozdrawiam Was i życzę miłego weekendu :*
Jak pewnie domyślacie się po tytule, dzisiejszy wpis, będzie iście egocentryczny :P. Tak, tak, wiem, że przechwalanie się jest nieprofesjonalne, ale przecież swoimi radościami też się trzeba dzielić, więc dzielę się z Wami :).
Jakiś czas temu nawiązałam współpracę z super dziewczyną-fotografem - Karoliną (tu możecie zobaczyć zdjęcia jej autorstwa). Modelką była prześliczna Martyna, a co do tematu mojego "chwalenia się", to oczywiście twórcą makijaży do sesji byłam ja :D. Zdjęcia robione były u Karoliny w jej domowym studiu fotograficznym. Były dwa motywy przewodnie - pin up girl i styl delikatny, romantyczny.
Jeśli chodzi o moje wrażenia, to ja, jako osoba nie mająca do czynienia z takimi "akcjami" na co dzień, byłam bardzo podekscytowana. Ogromne wrażenie wywarło na mnie to, w jak profesjonalny sposób Karolina podchodzi do tego, co robi, mimo, że zdjęciami na razie zajmuje się bardziej hobbystycznie. Jednak moim zdaniem ma w sobie to coś, co pomaga jej ze zdjęć wydobyć głębię. Bo przecież jest wiele osób, które umieją zrobić ładne zdjęcie, ale takich, które zrobią zdjęcie i ładne i "żywe", nie ma wiele. No co tu dużo mówić, Karolina ma talent i widać, że cieszy ją to, co robi :)
Z kolei Martyna naprawdę nie dość, że jest śliczną dziewczyną, to ma w sobie coś, co pozwalało jej tak lekko i swobodnie pozować w zasadzie już po kilku ujęciach. Ma ona bardzo plastyczną twarz, w tym sensie, że w zależności od ujęcia, na każdym zdjęciu wyglądała inaczej. I nie była to tylko kwestia zmiany stylizacji. Naprawdę ten czas z dziewczynami to była sama przyjemność.
Ale, żeby już Was bardziej nie denerwować wrzucam zdjęcia z naszej wspólnej pracy.
Ze zbliżeniem na makijaż :)
To tyle z mojej strony. Oczywiście zachęcam do komentowania, czy tu, czy na fb i oczywiście zapraszam do zapoznania się z pracami Karoliny, bo moim zdaniem są warte uwagi :)
PS druga część zdjęć, w romantycznej wersji już wkrótce :)
Hej!
Oczywiście, ja jak zwykle szybko, wpadam tu i już mnie nie ma :).
Dzisiaj z serii makijażowej wygrzebany gdzieś tam mejkap :P. Do jego wykonania zainspirował mnie jeden z makijaży australijskiej makijażystki Rae Morris (swoją drogą kobieta naprawdę jest świetna. W swojej biblioteczce mam jej książkę "Makijaż bez tajemnic" i powiem Wam, że jest o wiele lepsza zarówno dla początkujących fanów malowania, jak i dla 'starych wyjadaczy', od osławionej w sieci książki Bobbi Brown "Perfekcyjny makijaż").
Zapomniałam dodać oryginału zdjęcia, ale w sumie, to chyba byłoby by nawet nielegalne udostępnianie fragmentów książki bez zgody wydawcy, więc musicie się zadowolić moją wersja :P
Wybaczcie osypane drobinki, zawsze takie rzeczy dopiero na zdj. widzę...;/
W oryginale fiolet był bardziej liliowy, ja niestety nie posiadałam wtedy takowego koloru, dodane były również sztuczne rzęsy, żeby przełamać tą całą delikatność kolorów.
To tyle na dziś, jak widzicie jestem szybka i konkretna :P
Hej! Mam dzisiaj chwilkę - chłopaki siedzą z babcia, postanowiłam więc, w ramach pewnej odskoczni, podzielić się z Wami moimi ulubionymi piosenkami z filmów ogólnie rzecz ujmując :D
Ale zanim weźmiecie się do czytania uprasza się o konsultacje z lekarzem luba farmaceutą, gdyż treść poniżej jest długa i może prowadzić do "snu znudzeniowego" (coma nudensis) lub napadów histerii pt. "kiedy się to skończy O.o !!!". Czytasz na własną odpowiedzialność.
Zaczynamy od muzyki bardziej klasycznej. Moim ulubionym filmowym soundtrackiem jest ścieżka dźwiękowa Piratów z Karaibów. Muzyka jest genialna. Normalnie słuchając jej można idealnie domyślić się klimatu sceny, której jest tłem, nawet nie znając filmów. Serdecznie polecam, bo naprawdę fajnie się słucha, idealna do sprzątania. Świetne jest stopniowanie napięcia od mocnych akcentów poprzez delikatne przejścia w piano, kompozytor (z tego, co się orientuję to Hans Zimmer) dosłownie maluje obraz tą muzyką.
Drugą klasyczną (z udziałem orkiestry symfonicznej) ulubioną przeze mnie pozycją jest ścieżka dźwiękowa Harry'ego Potter'a dotyczy to muzyki do "Kamienia Filozoficznego", twórcą był amerykański kompozytor John Towner. Tak samo, jak w Piratach muzyka jest obrazem samym w sobie, czuć tą tajemniczość i "magię". W ogóle czasem muzyka w moim odczuciu jest lepsza niż film i broni się sama. Nie potrzebuje obrazu, natomiast obraz bez muzyki jest jakiś taki "suchy", bez wyrazu. Link dla Wytrwałych :P (9 godzin :D)
Bardzo lubię również ścieżkę dźwiękową Władcy Pierścieni (twórca Howard Shore), ale jest ona w dużej mierze ciężka do słuchania, w takim sensie, ze muzyka tam jest przytłaczająca i po prostu trudna do przesłuchania w całości, ale tak samo jak w poprzednich wymienionych soundtrackach idealnie wpasowuje się w klimat całej Trylogii LOTR. Tu również dla wytrwałych, ale jedynie 3 godzinki, to raptem tyle, co jedna część filmu ;P.
Teraz poleci szybko, bo będzie tylko po jednej piosence z danego filmu :).
Zatem ruszamy i zaczynamy od Filmu xXx (spokojnie, to nie żaden film z serii "różowa landrynka" :P). Mamy tu do czynienia z czystą amerykańska sensacją. Tajny agent ma rozbić rosyjską mafię. Dużo tu mamy scen walki, krew, trup ściele się gęsto, czyli film w sam raz na wieczór po złym dniu, gdzie całe negatywne emocje możemy przelać na tych "złych bandytów". Główną rolę w tej części gra Vin Diesel znany może niektórym np. z komedii sensacyjnej "Pacyfikator". Ale do rzeczy, piosenką, którą lubię jest Feuer Frei Rammstein'a. Kto mnie zna wie, że lubię ten zespół. Od razu uprzedzę Wasze komentarze, tak wiem o czym śpiewają, ogólnie nie lubię słuchać czegoś, czego nie rozumiem. Rammsten jest dosyć "makabryczny", ale podoba mi się klimat industriala, takie kanciaste i ostre dźwięki. Tutaj Proponuję Wam wersję filmową tej piosenki, scena dzieje się praktycznie zaraz na początku filmu, z tego, co pamiętam... Piosenka nadaje się idealnie jest pełna energii a głos Till'a Lindenmann'a z tą swoja chropowatością i brakiem melodii tylko podkreśla surowość gatunku, który grają i oczywiście to, co za chwilę stanie się w filmie, czyli krwawą jatkę.
Pozostajemy nadal w rockowych klimatach, teraz będą aż dwie piosenki filmowe, mojego ULUBIONEGO, podkreślam zespołu - Nightwish (wolałam, jak śpiewała z nimi Tarja Turunen... ; ( ). Piosenka z pewnie wszystkim dobrze znanego filmu - Pearl Harbour czyliWishmaster. Film zasługuje na obejrzenie, trzyma mocno w napięciu i nawet krwawe sceny są do przejścia, bo wiadomo, ze przemoc nie jest sztuką samą dla siebie, tylko wynika z tego, co naprawdę się działo 7 grudnia 1941 r. W zasadzie to nie ma co pisać, ze piosenka idealnie pasuje do filmu, bo taka jest rola ścieżek dźwiękowych. Lubię ten utwór właśnie za energię i oczywiście za głos Tarji, ale przede wszystkim za gitarę. Uwielbiam, mogłabym się nad nią rozpływać godzinami, solówki są MEEGAA (z braku odpowiedniego słowa). Po prostu słuchając tej piosenki przeżywam ekstazę, jakkolwiek to zabrzmi :D. Jest jeszcze kilka innych piosenkę które tak na mnie działają, a ta jest właśnie jedną z nich.
Drugi ("gugi", jak by powiedziały moje Brontosiki ;P ) Nightwish to piosenka z filmuAlone In The Dark. Jest to horror i sam w sobie nie jest jakimś majstersztykiem, ot prosta historia. Hodowany przez zadnego sławy naukowca potwór z przeszłości ucieka z laboratorium i sieje spustoszenie wśród ludzi, tyle. Film no trochę cienki, ale piosenka już nie - I Wish I Had an Angel. Ti tak samo powala mnie na podłogę gitara, ekspresja, Tarja i dodatkowo Marko Hietala (basista i wokalista, cudowny...ehhh :) i perkusista Jukka Nevalainen. W ogóle Finowie mają taki fajny dźwięczny język (podobają mi sie ich imiona i nazwiska :D ) i melancholijne dusze, może to prze zorzę polarną?
No i na koniec dla delikatnego uspokojenia i rozluźnienia po silnych emocjach dwie bajki - moje ulubione oczywiście.
Pierwsza to Łowcy Smoków (twórcaArthur Qwak) , bajka o łowcach smoków, którzy żyją w niesamowitej krainie, gdzie ludzie mieszkają na wyspach zawieszonych w powietrzu. łowcami jest trzech przyjaciół - Gwizdo i Lian-Chu (ludzie) oraz Hector i kumpel, niebieski stworek (mój pies wygląda identycznie jak Hector :D ). Dla zainteresowanych u nas leci na Puls 2. Motyw przewodni do tej bajki wykonuje zespół The Cure, lubię tą piosenkę, bo uwielbiam taki, nazwijmy to roboczo, "płaczliwy" styl śpiewania jaki reprezentuje Robert Smith. Piosenka superowa, nie będę nic więcej pisać, posłuchajcie sami ;).
Tak zaczyna się ta bajeczka, na YT możecie sobie posłuchać pełnej wersji tego utworu.
No i wreszcie last, but not least, Shrek, czyli Smash Mouth i All Star. Nie ma się co rozwodzić, fajna, lekka piosenka na rozluźnienie i do nucenia pod nosem na poprawę humoru :).
Mam nadzieje, ze udało Wam się dobrnąć do końca i jakoś to przeżyłyście/przeżyliście bez większego uszczerbku na zdrowiu.
Pozdrawiam serdecznie i do "usłyszenia", czy do "zobaczenia"
Hej!
Kolejny post z cyklu "wpadła na Bloggera i wypadła" :P Ale jeszcze dwa tyg. takiej gonitwy i mam nadzieje, ze może w końcu uda mi się znaleźć czas na jakieś dłuższe przemyślenia, bo tyle mi po głowie chodzi pomysłów na posty muzyczne... Tylko na to potrzebuję czasu. A makijaż to minutka, żeby wrzucić zdjęcia Proszę Was zatem o wybaczenie ;) i zapraszam do obejrzenia zdjęć kolejnego mojego paćkania.
Tym razem podążam za "kreseczkowym" trendem i mamy sama podwójną krechę na oku. Oczywiście kolor pomógł mi utrwalić Duraline - cienie to w całości paletka My Secret Blue Ocean, czarny Eyeliner FM Make Up, tusz to Rimmel Scandal Eyes Show Off.
efekt "halo" ładna aureolka mi się zrobiła, wina opadającej powieki oczywiście, nie moja :P
Swoja drogą, to jestem pod wrażeniem swoich "zdolności", bo udało mi się na lewym oku prawie normalną kreskę namalować linerem. Bo jak zamknę oko lewe, na na prawe praktycznie nic nie widzę...:P Dlatego nienawidzę malować kresek... grrrrr!!! ; /
Hej!
U mnie dzisiaj pochmurno i szaro, pewnie zaraz będzie padać, ale to nic. roślinkom i ziemi przyda się odrobina wody :)
Jednak, żeby ta aura szarości nas nie przytłoczyła, chciałam pokazać Wam kolejny makijaż. W odcieniach, tak jak na to wskazuje tytuł, złota i fioletu/różu :). Zrobiłam go sobie przy okazji Komunii kuzynki, ale świetnie się również sprawdzi w roli makijażu ślubnego, dla dziewczyn, które chcą mieć subtelnie, ale jednak zaznaczone oko :). Myślę, ze nawet może on wystąpić jako zwykły "dzienniaczek", jeśli tylko złotego będzie odrobinę mniej. Inspiracją do wykonania tego makijażu były dla mnie kwiatki kwitnącej jabłoni i wiśni :)
